Het leven van een politicus is lang niet altijd zorgeloos. Dat vertelt VVD-leider Dilan Yeşilgöz in een interview met weekblad Weekend. Terwijl Nederland richting 2026 nog altijd wacht op een nieuwe regering en de politieke gesprekken achter de schermen doorgaan, gaat het gesprek dit keer niet over formatie of coalities. De focus ligt op iets heel anders: haar persoonlijke veiligheid.
Al vier jaar wordt Yeşilgöz permanent beveiligd vanwege bedreigingen. Dat is volgens haar helaas geen uitzondering meer.
Niet alleen politici, maar ook journalisten, rechters en andere publieke figuren krijgen hiermee te maken. Toch heeft die beveiliging een grote impact op haar dagelijks leven.
‘Benauwend gevoel’
Yeşilgöz omschrijft de situatie als benauwend. Ze zegt dat ze minder vaak met vrienden afspreekt, omdat ze hen niet wil belasten met haar beveiliging.
“Straks ziet iemand ons samen en krijgt die persoon ook last”, legt ze uit.
Hoewel ze probeert er niet constant bij stil te staan, went het nooit. Dat maakt haar soms boos.
“Er zijn mensen die mij, maar ook journalisten, rechters en advocaten monddood willen maken.” ‘
‘Zij willen niet dat wij ons werk doen. Als je daaraan toegeeft, is de democratie verdwenen.” Volgens Yeşilgöz laat ze zich dan ook niet intimideren.
Nooit echt alleen
In de praktijk betekent de beveiliging dat haar agenda altijd moet worden afgestemd met haar team.
Ze noemt hen “fijne en leuke mensen” en is dankbaar voor hun inzet. Tegelijkertijd is ze eigenlijk nooit alleen, terwijl ze dat juist belangrijk vindt. “Dat is best gek,” zegt ze.
Die constante aanwezigheid zorgt ook voor een gevoel van eenzaamheid.
Ze is nooit alleen, maar kent weinig mensen die hetzelfde meemaken en met wie ze daarover kan praten.
Toch wil ze zichzelf niet als slachtoffer zien. “Als dit er blijkbaar bij hoort wanneer je je niet laat intimideren, dan is dit wat het is. En wie ben ik om te klagen?”
Vergelijking met Wilders
Collega-politicus Geert Wilders weet als geen ander hoe ingrijpend zo’n leven is. Hij leeft al sinds 2004 onder zware beveiliging.
Wilders zei eerder dat je eraan leert wennen, maar dat spontaniteit en privacy vrijwel verdwijnen.
Toch is hij, net als Yeşilgöz, vooral dankbaar voor de mensen die hem beschermen.
“Als zij er niet waren, dan had ik ergens in een bunker moeten zitten,” zei hij daarover.
Het interview laat zien hoe groot de impact van dreiging en beveiliging kan zijn, ook buiten de politieke arena.